Bozunabilir malzemeler genel olarak dört kategoriye ayrılabilir: fotobozunabilir plastikler, biyolojik olarak bozunabilir plastikler, foto/biyolojik olarak bozunabilir plastikler ve suyla bozunabilir plastikler. Fotobozunabilir plastikler, plastiklere karıştırılan fotosensitizatörlerdir. Güneş ışığının etkisiyle plastikler kademeli olarak bozunur. Ancak dezavantajı, bozunma süresinin güneş ışığı ve iklim ortamından etkilenmesi ve dolayısıyla kontrol edilememesidir. Biyolojik olarak bozunabilir plastikler, belirli koşullar altında bakteri, küf ve alg gibi doğada bulunan mikroorganizmalar tarafından düşük moleküler ağırlıklı bileşiklere ayrıştırılabilen plastikleri ifade eder. Bu tür plastikler depolama ve taşıma açısından uygundur ve geniş bir uygulama alanına sahiptir. Işık/biyolojik olarak bozunabilir plastikler, ışıkla bozunabilir plastiklerin ve biyolojik olarak bozunabilir plastiklerin ikili özelliklerini birleştiren plastiklerdir. Şu anda ülkemizde geliştirilen biyolojik olarak bozunabilir plastikler esas olarak polilaktik asit (PLA), polihidroksialkanoat (PHA), karbondioksit kopolimeri (PPC) gibi biyopolyesterlerdir. Polilaktik asit (PLA), bitki şekerlerinden elde edilen laktid monomerlerinin polimerizasyonuyla üretilir ve endüstriyel kompostlama altında tamamen su ve karbondioksite ayrışabilir. Polihidroksialkanoatlar (PHA), çeşitli karbon kaynaklarının mikroorganizmalar tarafından fermantasyonuyla sentezlenen farklı yapılara sahip alifatik kopolyesterlerdir. Sadece ambalaj malzemeleri, tarım filmleri vb. alanlarda değil, aynı zamanda ilaç, kozmetik, hayvan yemi ve diğer alanlarda da yaygın olarak kullanılmaktadırlar. Suyla parçalanabilen plastikler, su emici maddelerin eklenmesi nedeniyle suda çözünebilen plastiklerdir. Modern biyoteknolojinin gelişmesiyle birlikte, biyolojik olarak parçalanabilen plastikler araştırma ve geliştirme alanında yeni bir odak noktası haline gelmiştir.

Çin'de mevcut biyolojik olarak parçalanabilir malzeme teknolojisi yeterince olgunlaşmamıştır ve temel olarak belirli katkı maddeleri kullanılmaktadır. Bu katkı maddeleri eklenirse, plastik malzeme biyolojik olarak parçalanma özelliğini gösteremez. Eklenmezse, bu plastik malzeme her koşulda, özellikle yüksek sıcaklıktaki yerlerde parçalanır, bu nedenle depolanması özellikle zordur.
Ayrıca, ürün yapımında biyolojik olarak parçalanabilir malzemelerin kullanılması da söz konusudur.kalıplarBelirli değişiklikler gerektirir.