Plastik kalıp, sıkıştırmalı kalıplama, ekstrüzyon kalıplama, enjeksiyon, şişirme kalıplama ve düşük köpük kalıplama için kullanılan birleşik bir kalıbın kısaltmasıdır. Dışbükey ve içbükey kalıpların ve yardımcı kalıplama sisteminin koordineli değişiklikleri, farklı şekil ve boyutlarda bir dizi plastik parçayı işleyebilir. Plastik kalıplar endüstrinin temelidir ve yeni ürün lansmanları artık plastikleri de içermektedir.

Esas olarak, dişi kalıp altlığı, dişi kalıp bileşeni ve dişi kalıp kartonundan oluşan değişken boşluklu dişi kalıp ile dışbükey kalıp altlığı, dışbükey kalıp bileşeni, erkek kalıp kartonu, boşluk kesme bileşeni ve yan kesimli kompozit plakalardan oluşan değişken çekirdekli bir zımba içerir.
Plastiklerin performansını artırmak için, polimere dolgu maddeleri, plastikleştiriciler, yağlayıcılar, stabilizatörler, renklendiriciler vb. gibi çeşitli yardımcı maddeler eklenmelidir.

1. Sentetik reçine, plastiklerin en önemli bileşenidir ve plastiklerdeki içeriği genellikle %40 ile %100 arasındadır. İçeriğinin yüksek olması ve reçinenin doğasının genellikle plastiğin doğasını belirlemesi nedeniyle, insanlar genellikle reçineyi plastik ile eş anlamlı olarak görürler. Örneğin, polivinil klorür reçinesini polivinil klorür plastikleriyle ve fenolik reçineleri fenolik plastiklerle karıştırırlar. Aslında, reçine ve plastik iki farklı kavramdır. Reçine, yalnızca plastik yapımında değil, aynı zamanda kaplamalar, yapıştırıcılar ve sentetik elyaflar için de hammadde olarak kullanılan işlenmemiş bir ham polimerdir. %100 reçine içeren plastiklerin çok küçük bir kısmı dışında, çoğu plastik ana bileşen reçineye ek olarak başka maddelere de ihtiyaç duyar.

2. Dolgu Maddesi Dolgu maddesi, plastiklerin mukavemetini ve ısı direncini artırabilen ve maliyetleri düşürebilen bir malzemedir. Örneğin, fenolik reçineye odun tozu eklenmesi maliyeti büyük ölçüde düşürerek fenolik plastiği en ucuz plastiklerden biri haline getirirken, mekanik mukavemeti de önemli ölçüde artırır. Dolgu maddeleri iki tipe ayrılabilir: organik dolgu maddeleri ve inorganik dolgu maddeleri. Organik dolgu maddelerine odun unu, paçavra, kağıt ve çeşitli kumaş lifleri, inorganik dolgu maddelerine ise cam elyafı, diyatomlu toprak, asbest ve karbon siyahı denir.

3. Plastikleştiriciler Plastikleştiriciler, plastiklerin plastisitesini ve esnekliğini artırabilir, kırılganlığını azaltabilir ve plastiklerin işlenmesini ve şekillendirilmesini kolaylaştırabilir. Plastikleştiriciler genellikle reçine ile karışabilen, toksik olmayan, kokusuz ve ışığa ve ısıya dayanıklı, yüksek kaynama noktalı organik bileşiklerdir. En yaygın kullanılanlar ftalat esterleridir. Örneğin, polivinil klorür plastiklerinin üretiminde, daha fazla plastikleştirici eklenirse yumuşak polivinil klorür plastikleri elde edilebilir; hiç plastikleştirici eklenmezse veya daha az plastikleştirici eklenirse (miktar <%10), sert polivinil klorür plastikleri elde edilebilir.

4. Stabilizatör: Sentetik reçinenin işleme ve kullanım sırasında ışık ve ısıdan dolayı bozulmasını ve zarar görmesini önlemek ve kullanım ömrünü uzatmak için plastiğe stabilizatör eklenmelidir. Yaygın olarak kullanılanlar stearat ve epoksi reçinedir.

5. Renklendiriciler Renklendiriciler, plastiklere çeşitli parlak ve güzel renkler verebilir. Yaygın olarak organik boyalar ve inorganik pigmentler renklendirici olarak kullanılır.

6. Yağlayıcı: Yağlayıcının görevi, kalıplama sırasında plastiğin metal kalıba yapışmasını önlemek ve aynı zamanda plastiğin yüzeyini pürüzsüz ve güzel hale getirmektir. Yaygın olarak kullanılan yağlayıcılar arasında stearik asit ve kalsiyum ve magnezyum tuzları bulunur. Yukarıdaki katkı maddelerine ek olarak, plastiğe alev geciktiriciler, köpürtücü maddeler, antistatik maddeler vb. de eklenebilir.